FAQ


Onderstaand de veelgestelde vragen:


We hebben een testament op de langstlevende, maar nu mijn echtgenoot is overleden blijkt dat ik toch nog naar de notaris moet. Klopt dat?

Met een testament ''op de langstlevende'' heeft u vastgelegd wat er met uw vermogen moet gebeuren nadat u bent overleden. Een testament kunt u gedurende uw leven echter wijzigen. Het wijzigen van een testament kan zonder medeweten van uw echtgenoot. Na het overlijden moet dus worden vastgesteld of het langstlevende testament ook echt het laatst gemaakte testament is. Daarnaast moet worden vastgesteld of de erfgenamen uw nalatenschap ook willen aanvaarden. De vaststelling van wat de inhoud van het laatste testament is en of de daarin genoemde erfgenamen de nalatenschap aanvaarden is een taak van de notaris. Hij legt dit vast in een verklaring van erfrecht. Onder andere banken en verzekeraars vragen om een verklaring van erfrecht.


Kan mijn ex-echtgenoot toch nog iets van mij erven?

Als u gescheiden bent en kinderen heeft gekregen, dan zullen die kinderen in veel gevallen uw erfgenaam zijn als u komt te overlijden. Als uw kinderen minderjarig zijn beheert de langstlevende ouder van de kinderen (uw ex-echtgenoot) het vermogen dat uw kinderen uit uw nalatenschap hebben verkregen. De rente die op dat vermogen aangroeit mag uw ex-echtgenoot als ouder van uw kinderen aan zichzelf toevoegen. Daarnaast zal een minderjarig of jong volwassen kind over het algemeen zelf nog geen testament hebben gemaakt. Komt uw kind dus na u, maar voor uw ex-echtgenoot te overlijden, dan is de kans groot dat het vermogen dat het kind van u geerfd heeft aan de langstlevende ouder (uw ex-echtgenoot) zal toekomen. Een dergelijke overgang van vermogen naar uw ex-echtgenoot kan via een testament worden voorkomen. Overigens geldt hetzelfde voor samenwoners die uit elkaar zijn gegaan. 


Kan ik straks echt niet veel meer zelf beslissen als mijn partner/echtgenoot dementeert of een hersenbloeding heeft gehad?

Als uw partner/echtgenoot om welke reden dan ook (bijvoorbeeld dementie of een hersenbloeding) niet meer in staat is om voor zichzelf beslissingen te nemen, dan krijgt u verplicht te maken met de kantonrechter. U mag namelijk veel beslissingen niet zonder medewerking van uw partner/echtgenoot nemen. Die kan deze medewerking echter niet meer geven. De kantonrechter beslist dan voor uw echtgenoot. U moet dus uw partner/echtgenoot onder bewind of curatele stellen. U moet daardoor elk jaar rekening en verantwoording afleggen aan de kantonrechter. Ook heeft u voor veel beslissingen voorafgaande toestemming van de kantonrechter nodig. De notaris kan ervoor zorgen dat u voor uw partner/echtgenoot beslissingen kan nemen zonder toestemming van en rekening en verantwoording aan de kantonrechter.